ღ.•♥•.ღ خدای من,دنیای من ღ.•♥•.ღ

(...)!!!

reyhoon70 — Tue, 06 Oct 2009 10:54:18 GMT

سام عزیز تولدت مبارک!!!

-------------------------------------------------------------

سلام !

سالروز تولد آقا امام رضا (ع) و همچنین تولد احمد آقای گل که همزمان با این مناسبت

فرخنده هست رو به تمام دوستان خوبم و بخصوص خود ایشون تبریک میگم!!!

احمد آقا امیدوارم که سالیان سال عمر با عزت داشته باشید!!!!!

از طرف خودم و رایحه و همه اهل خونه!

--~~---------------------------------------------------------------------------------~~

وقتی حواست نیست زیباترینی!

وقتی حواست هست فقط زیبایی!

حالا حواست هست؟!

بازگشت من یا تعقیب او ؟!

reyhoon70 — Fri, 12 Dec 2008 13:23:18 GMT

سلام بر سفر کرده غریب

خدای من ،تو خود خوب می دانی که چقدر تو را دوست دارم.

نمی خواهم بگویم که پاک و معصومم.نه!هیچکس نداند تو

خوب می دانی که من چقدر آلوده و روسیاهم.بارها توبه

کرده ام و هربار آن را شکسته ام.دلم گواهی می دهد

که تو باز هم چشم انتظار منی ،تا که شاید برگردم.در بازار

شلوغ و پر فریب دنیا وقتی که دست کوچکم را از آشیان گرم

دستان پر محبت تو بیرون کشیدم.دلالان دون صفت که مزدوران

شیطان پلید بودند ،با وعده شهربازی مرا با خود ،به سیاه چاله های

گناه می بردند.بعد از مدتی آنجا دلم می گرفت.به یاد آن لحظاتی می افتادم

که سر بر زانوی ربوبیت تو گذاشته ام و در حالی که شعر زیبای

"سبحان ربی الاعلی و بحمده"را در زیر لب زمزمه می کردم،

دست نوازش تو را بر سر خود احساس

می کردم.درست در همان لحظه چون کودکی که مادر خود را گم کرده

است ،گریه می کردم.هنوز اشک چشمانم جاری نشده بود که تو را بر

آستانه دالان سیاه چال می دیدم که مرا می خوانی.که بنده نازنینم.بیا!

بدون اینکه جرم فرارم را به رویم بیاوری.

خدایا با همه ی بدی هایم تو را "دوست دارم."

نمی خواهم بگویم که تو هم مرا دوست داری.اما چه کنم که باورم،

بر این است که ((دل به دل راه دارد)).

اینبار آمده ام تا دگر باز نگردم به لجنزار گناه.من اگر غرق گناهم،

از سر دشمنی با تو نبود.من فریب خورده یک دشمن غدار هستم،

اما حال آمده ام تا بگویم که من،مال توام!

بی عطر حضورت بخدا میمیرم!

من غریبم!

به جز آغوش پر از مهر تو،ماوایم نیست.من که می دانم در آن

لحظه که کفتارهای هوس مرا با خود می برند،چشمان تو به دنبال

من است.تو در ظلمت این جمعیت سرد،در پی یافتنم،می آیی و

مرا می خوانی.و من تا وقتی که نفهمیده ام که گم شده ام،

فریاد تو را نمی شنوم و در آن لحظه که می فهمم چه بر

سرم آمده است،بی درنگ تو را می خوانم.

آخر من به جز تو چه کسی را دارم؟!!!

کار ما نیست شناسایی گل سرخ

کار ما شاید این است

که در افسون گل سرخ شناور باشیم.

سلام ای غروب غریبانه دل

سلام ای طلوع سحرگاه رفتن

سلام ای غم لحظه های جدایی

خداحافظ ای شعر شب های روشن

خداحافظ ای قصه عاشقانه

خداحافظ ای آبی روشن عشق

خداحافظ ای عطر شعر شبانه

خداحافظ ای همنشین همیشه

خداحافظ ای داغ بر دل نشسته

تو تنها نمی مانی ای مانده بی من

تو را می سپارم به دل های خسته

تو را می سپارم به مینای مهتاب

تو را می سپارم به دامان دریا

اگر شب نشینم اگر شب شکسته

تو را می سپارم به رویای فردا

به شب می سپارم تو را تا نسوزد

به دل می سپارم تو را تا نمیرد

اگر چشمه واژه از غم نخشکد

اگر روزگار این صدا را نگیرد

خداحافظ ای برگ و بار دل من

خداحافظ ای سایه سار همیشه

اگر سبز رفتی اگر زرد ماندم

خداحافظ ای نو بهار همیشه

reyhoon70 — Fri, 31 Oct 2008 05:47:18 GMT

' width=429 align=middle border=0>

اینو بدون که یه چشم همیشه باید توش اشک باشه ، وگرنه میسوزه . یه دل همیشه باید توش غم باشه ، وگرنه می شکنه . یه کبوتر همیشه باید عشق پرواز داشته باشه ، وگرنه اسیر میشه . یه قناری باید به خوش آوازیش ایمان داشته باشه وگرنه ساکت میشه . یه لب همیشه باید توش خنده باشه وگرنه زود پیر میشه . یه صورت همیشه باید شاد باشه وگرنه به دل هیچ کس نمی چسبه . یه دفتر نقاشی باید خط خطی باشه وگرنه با کاغذ سفید فرقی نداره . یه جاده باید انتها داشته باشه وگرنه مثل یه کلاف سر در گمه . یه قلب پاک همیشه باید به یه نفر ایمان داشته باشه وگرنه فاسد میشه . یه دیوار باید به یه تیر تکیه کنه وگرنه میریزه . یه چشم اشک آلود ، یه دل غم آلود ، یه کبوتر عاشق ، یه قناری خوش آواز ، یه لب خندون ، یه صورت شاد ، یه جاده با انتها ، یه دفتر نقاشی ، یه قلب پاک ، یه دیوار استوار ، فقط یه جا معنی داره ، جائی که : چشمای اشک آلودت رو من پاک کنم ، دل غم آلودت رو من شاد کنم ، جفت کبوتر عاشقی مثل من باشی ، شنونده آواز قشنگت من باشم ، لبای کوچیکت رو من خندون کنم ، نقاش دفتر خاطراتت من باشم ، پاکی قلبت رو با سلام عشقم معنی کنم ، احساس میکنم بزرگ شدم چون الان فقط مال خودم نیستم ...

فکر میکنم مال تو شده باشم ...

فکر نکن از یادم رفتــــــی همــــــــــــــــیشه به یادتــــم ...

چه مغرورانه اشك ریختیم ...

چه مغرورانه سكوت كردیم ...

چه مغرورانه التماس كردیم ...

چه مغرورانه از هم گریختیم ...

غرور هدیه شیطان بود و عشق هدیه خداوند ...

هدیه شیطان را به هم تقدیم كردیم

و هدیه خداوند را از هم پنهان کردیم

' width=592 align=middle border=0>

شاید آن روز که سهراب نوشت

تا شقایق هست زندگی باید کرد

خبر از دل غمگین گل یاس نداشت

باید این طور نوشت

چه شقایق باشد چه گل میخک و یاس

زندگی اجباریست

کوچيک تر که بودم

فکر مي کردم بارون اشک خداست

ولي مگه خدا هم گريه مي کنه چرا بايد دل خدا بگيره!!!!

دوست داشتم زير بارون قدم بزنم

تا بوي خدا رو حس کنم

اشک خدا را تو يه کاسه جمع کنم تا هر وقت دلم گرفت

کمي بنوشم تا پاک و آسماني شوم!!!

آسمان که خاکستري مي شد دل منم ابري مي شد

حس ميکرم که آدما دل خدا رو شکستند

و يا از ياد خدا غافل شدند

همه مي گفتند باران رحمت خداست

ولي حس کودکانه من مي گفت:

خدا دلش از دست آدما گرفته

از چه بنویسم؟

reyhoon70 — Mon, 20 Oct 2008 14:10:18 GMT

میروم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه ویرانی خویش

به خدا می برم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه ی خویش

می برم که در آن نقطه دوری

شستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از کله ی عشق

زین همه خواهش بیجا و تباه

می برم تا ز تو دورش سازم

ا ز تو ای جلوه ی امید مهال

می برم زنده بگورش سازم

تا از این پس نکند یاد وصال

ناله می لرزد می رقصد اشک

آه بگذار که بگریزم من

از تو ای چشمه ی جوشان گناه

شاید آن به که بپرهیزم من

بخدا غنچه ی شادی بودم

دست عشق آمد و از شاخم چید

شعله ی آه شدم صد افسوس

که لبم باز بر آن لب نرسید

عاقبت بند سفر پایم بست

میروم خنده به لب خونین دل

میروم از دل من دست بدار

ای امید عبث بی حاصل

تا صدای سنگ و صخره در مسیر رودخانه نباشد

صدای آب اصلا قشنگ و شنیدنی نیست

کاش می شد.........

reyhoon70 — Mon, 20 Oct 2008 13:01:18 GMT

کاش می شد عشق را معنا کنیم

کاش می شد خنده بر دنیا کنیم

کاش بودی از دل من با خبر

گریه ام میکرد بر قلبت اثر

کاش می شد مرهم زخمم شوی

کاش می شد همدم عشقم شوی

کاش می شد خواب را تعبیر کرد

کاش می شد عشق را تفسیر کرد

کاش می شد مثل باران می شدیم

کاش می شد رعد و طوفان می شدیم

کاش می شد عشق را بهتر شناخت

نغمه ای از عشق و از مستی نواخت.

بي آنکه بدانم در پس خاطرات کهنه و پوچ تو گم شدم

بي آنکه بدانم , با رفتن تو , خالي شدم از هر چه لبخند و پر شدم از هر چه اندوه

شايد نمي داني

بي آنکه بخواهم , پشت پنجره اي خالي از عبور تو , بي صدا و بي رمق شدم

مي خواهم بداني که

بي آنکه بخواهم

روزهاست با زندانبان سکوت و انتظار همنشين شدم

روزهاست , با باران و بغض و اشک , همصحبت و هم صدا شدم

مي دانم که تو مرا نمي فهمي

.....مي دانم , خوب مي دانم

در شعرم گفته بودم دوستت دارم

وعده دادم تو را می بوسم

خط کشیدند بر آن

بوسه ام را از لبت برداشتند

آری دستور چنین بود

شعر من اشکال دستوری داشت

کاغذ بود. قلم بود. عشق نبود. شعر نبود.

پرنده بود. آزادی بود. عشق نبود. پرواز نبود.

من بودم. تو بودی. عشق نبود. زندگی نبود.

من هستم. عشق هست. تو نیستی. عشق نیست....!

يک نصيحت : مواظب خودت باش

يک خواهش : اصلاً عوض نشو

يک آرزو : فراموشم نکن

يک دروغ : تو رو دوست ندارم

يک حقيقت : دلم برات تنگ شده

یک اعتراف : عاشقتم

ღ.•*♥*•.ღ خدای من,دنیای من ღ.•*♥*•.ღ

(...)!!!

بازگشت من یا تعقیب او ؟!

از چه بنویسم؟

کاش می شد.........

ღ.•♥•.ღ خدای من,دنیای من ღ.•♥•.ღ